Nesil Yayınları’ndan çıkan Bin Bahçıvan, Said Nursi’den İbretli Hikayeler isimli renkli resimli, Nursi’nin Risale’de kullandığı metaforik hikâyeleri çocuk diliyle aktarmak üzere hazırlanmış bir serinin dördüncü kitabı. Elimde kitabın iki baskısı var: Eylül 2003 ve Ağustos 2004. Bu iki baskıda, metin üzerinde herhangi bir değişiklik göremiyoruz. Fakat iki baskının en önemli farkı, kitapta anlatılan Padişah’ın kılık kıyafet yönetmeliği. 2003 baskısında bahçıvanlarda gördüğümüz sarık, fes, sakal, bıyık gibi öğeler, ikinci baskıda ortadan kalkmış. Hikâyenin kahramanı olan bahçıvanlar, aynı kıyafetlerle ve aynı hareketlerle karşımıza çıkıyorlar 2004 baskısında ama bu defa modern, sinekkaydı tıraşları ve açık başları ile. Tasarımcı yeni baskıda itina ile bütün sakalları kesmiş, Türk burma bıyıklarını daha “çağdaş” hâle getirmiş ve tüm şapkaları çıkarmış. Galiba 2003 ile 2004 arasında bir yerde, Padişah bahçıvanlara bir kılık kıyafet uygulaması getirmiş! Kendisi kavuk giymeye devam ederken, bahçıvanlar yeni kılıkları ile çıkmışlar zat-ı alilerin huzuruna. Anlaşılan bu padişahımız Tanzimat sonrasından. Modernleştiricilerden yani.
Eğer yayıncının bu değişikliği yapmadaki kaygısı, hikâyeleri bugünkü dile, çocuğun dünyasına getirmek idiyse, padişah-bahçıvan konseptinin tamamen terkedilmesi gerekmez miydi? Mesela daire başkanı ile sözleşmeli memur olabilirdi yeni konsept. Ama yapılan yalnız kılık-kıyafet değişikliği ve kapak fonundaki “kubbe” figürü olunca ister istemez Padişah’ın bu uygulamasını “kraldan çok kralcı olmak”la açıklayabiliyoruz. Sonraki baskıda serinin adının İbretli Hikayeler olarak değiştirilmiş olması da sanırım bu tavrın bir başka yansıması.
